Ik kom net terug van de township van Kampala en heb even de tijd om de voorbije 48u uit de doeken te doen. Ik probeer het kort te houden maar het wordt niet simpel want er is zooooveel te vertellen! De geuren, de kleuren, de mensen, de markten, de propvolle minibusjes, de boda boda's (mototaxi's), ... Ik heb er maar 1 woord voor en dat is: wauw! Ik hou er nu al van!
De vlucht verliep vlot: het vliegtuig zat niet helemaal vol dus we hadden 4 zetels voor ons tweeen, wat het toch een heel stuk comfortabelder maakte! Om 22u zetten we voet aan wal op oegandese bodem waar onze valiezen ons hartelijk en volledig opwachtten! (En ook die Afrikaan die mee opstapte op de trein in Menen vond het overweldigend te weten dat ook Entebbe voor mij de eindbestemming was!)
Op de luchthaven wachtte een heel vriendelijke jonge Afrikaan Max ons op. We werden als God in Frankrijk ontvangen met Afrikaanse spaghetti, mangosap, een heuse babbelwaterval van de vrouw des huizes en het allerbelangrijkste: een bed. Algauw waanden mijn gedachten in dromen over wat nog komen zou!
Vanmorgen, na een geweldige rit over 40 km Afrikaanse wegen waar elke meter gras/aarde bezet werd door een kleurrijk kraampje en nog meer kleurrijke houders, werden we verwelkomd door Sister Janet, de enige blanke zuster van het hele ziekenhuiscomplex. We kregen de sleutels van ons dakappartement (die heel goed te doen is) en een rondleiding. Starende nieuwsgierige blikken van de patienten, vriendelijke ogen van de verpleegsters. Het is even wennen maar we hopen ons hier rap thuis te voelen!
Na een Oegandese maaltijd te hebben verorberd, namen Marieke en ik, samen met Sister Janet een propvol minibusje-taxi naar het echte centrum. Alleen al de busrit is een heel avontuur: het wegdek vol bulten en putten, het verkeer propvol! Je riskeert je leven als je te voet gaat! Toch stonden we een halfuurtje later met onze blanke voeten tussen al de zwartjes. Mzungu, how are you? What's your name? We warenn een heuse bezienswaardigheid! Zeker na een markt te hebben bezocht om de eerste Afrikaanse ingredienten te kopen, was ik heel erg onder de indruk! Zoooveel volk, zoooveel propvolle kraampjes: alles tolde in mijn hoofd maar tegelijkertijd was het contact met de mensen zo hartverwarmend en het afdingen gaat me nog goed af! :)
Het was vandaag 1 van die dagen die je niet snel vergeet en die nog zo lang blijft nazinderen maar ik heb er enorm van genoten!
Ik probeer snel nieuw nieuws te brengen!
Heel veel liefs! x
P.S. Ik heb al een nieuw oegandees nummer maar vergat de kaart en hier is het +1 uur.
Waw Lien,
BeantwoordenVerwijderenwe zijn ontzettend blij jouw enthousiasme nu al zo sterk te mogen voelen en wensen jou een enorm rijke ervaring toe, maar daar zal niets aan mankeren.
Een beetje nieuws van hieruit : het weer is omgeslagen sedert jij weg bent waardoor we nu af en toe een vlaagske regen ontvangen. De bomen, planten en bloemen, de aarde,... zijn wel enorm gelukkig om eidelijk weer een douchke te kunnen pakken.
Op 23 oktober gaan we met Flagrant zingen in Gullegem.
Lieve Lien je bent ver, maar je voelt dichtbij.
Liefs
Bernard en Mij
hoi,
BeantwoordenVerwijderenik versta heel goed wat je nu voelt.
Heb hetzelfde meegemaakt deze zomer.
Geniet er van
zoentjes
fabienne
Hallo Lien,
BeantwoordenVerwijderenonze 'mega sis' uit flagrant !
Tof zeg om te horen dat alles goed verloopt !
Ik kan me weinig voorstellen bij het land Oeganda. Maar met de eerste berichten die ik hier al kan lezen moet het daar super zijn!
Hier is het schooljaar opnieuw begonnen. Voor mij is het extra nieuw doordat ik niet meer op het Paradijs werk. We zijn het schooljaar gestart met het lied 'Spiegel'. Dat ken jij wel want het is er ene uit het repertorium van Flagrant. We zullen blijkbaar over enkele weken in Gullegem zingen. Wees maar gerust dat we er een lap op zullen geven. We zullen zeker aan je denken ! Stel het daar verder goed en geniet maar met volle teugen !
Groeten,
Laurence