Het echte afrika in Kasuwo!

Hoi!

Ik dacht tot gisteren dat ik het echte Afrika al had gezien, hier in Kampala... Vandaag maakte ik echter kennis met het nog echtere Afrika! Laat ik jullie alles in geuren en kleuren vertellen want dit moeten jullie ook een stukje meemaken! Wat heb ik van onze vrije dag genoten! Het is onbeschrijfbaar wat ik nu voel!!

Ik vertelde jullie dat we werden uitgenodigd door Sylvia, 1 van de vroedvrouwen, om bij haar een echte Oegandeze maaltijd te verorberen. Dat plan viel gisteren een beetje in het water doordat zowel Marieke als ik (letterlijk) niet meer op onze benen konden staan. Kapot waren we, maar tegelijkertijd waren we zoveel vroedvrouwenervaringen rijker!
Een beetje in het water, zoals ik zei, want vandaag kregen we de kans om toch nog naar haar huisje te gaan. We starten onze dag in the town van kampala, op zoek naar een geschikt kadootje voor onze Oegandeze vriendin. Na lang zoeken vonden we lekker 'kitscherige' oorringetjes, die waarvan de Afrikanen zo houden. Schitterende blinkende oogjes van contentement verzekerd! We zetten onze tocht verder richting het toeristische informatiebureau omdat we 1 van de volgende weekends een beetje meer Oeganda willen ontdekken...
Met een rugzak vol foldertjes, moesten we een boda-boda (mototaxi) zien te vinden. Je zou denken: er rijden duizenden boda-boda's rond in Kampala, het kan niet moeilijk zijn. Maar als blanke een veilige mototaxi vinden en daarbij nog de juiste rechtvaardige prijs betalen, is niet gemakkelijk! Toch slaagden we met wat onderhandelen ( lees: een iets hogere prijs voor veiliger rijden) erin om naar Kasuwo, het dorpje van Sylvia, te rijden. Met de wind in ons gezicht op een moto veel te klein voor 3 personen, stof op onze lippen, zwarte uitlaatgassen in ons neusgaten en toch: het was zo leuk! Je ziet alles in open lucht en toch ben je zonder al te veel zorgen snel op je bestemming. Algauw lieten we het echte centrum van Kampala achter ons en toen begon ons prachtige verhaal...

Bananenbomen overal, kraampjes vol kleuren, kleine hutjes vol mensen, baby's op de rug, spelende kleuters op straat, schoolkinderen netjes in uniform, koeien met enorme horens, geiten, honden, krakkemikkige fietsen met tonnen bananen of meel of hout, vrouwen met enorme ladingen op hun hoofd, rijkversierde kerkjes, ... Ik kon alleen maar met grote ogen kijken en bewonderen. Zien hoe die mensen leven, zien hoe het er buiten een hoofdstad aan toegaat, zien hoe ik mij daar in mijn sas voelde!

We hadden met Sylvia afgesproken aan de kerk van Kasuwo. De boda-boda zette ons aan het schooltje af, voor de kerk, dus de speelplaats (lees: grasveldje met oranje aarde, afgebakend door bakstenen), die moesten oversteken. Op zich al een hele belevenis want alle kinderen en jongeren keken naar ons en begonnen te zwaaien en wij maar terugzwaaien! Hihi!
De 'Boyfriend' van Sylvia stond ons op te wachten en samen met hem en zijn zus werden we ondergedompeld in Kusawo. Te voet door de oranje straten vol putten waar toch af en toe een busje passeert: het is bijna niet te geloven! Aangekomen in Sylvia's huisje, maakten we kennis met de Afrikaanse gewoonten. Schoenen uit voor je binnengaat, handen wassen en niet wachten om onmiddellijk te gaan zitten waar je plaats vindt. Het zijn maar een paar gebruiken die je best in acht neemt! Het huisje bestond uit twee kamertjes. De eerste een soort van living: 3 zeteltjes, een frigo, kastje, een voorraadhoekje en je raadt het of niet, een tv met dvd-speler... En dat alles op 6 vierkante meter. Daarna een tweede kamertje waar ze slapen. Het koken gebeurt buiten, dus er is geen keuken binnen.

Nog maar net een eerste indruk van het huisje in ons opgenomen en ons bord met voorgerecht werd al voorgeschoteld: twee Afrikaanse geroosterde zwamworstjes met een soort van ketchup. Daarna matoke met geroosterde vis en grown beans. Mmm, het water loopt me nog in de mond! Het was echt lekker, al zaten er heeeeel wat graten in de vis! Een tafel was er niet dus alles gebeurde op de grond en op onze schoot. Kan je het al voorstellen? Onhandige Lien slaagde erin om vis en beans op haar vers-met-de-hand-gewassen broek te smossen... :p
Na wat gezellig gekwetter, Sylvia's album te hebben bekeken, de clip van Britney Spears te hebben gezien (op de dvd-speler!), zetten we onze namiddag verder naar het huisje van sylvia's mama. Zij woonde samen met Sylvia's jongere zussen en broertjes en neefjes en nichtjes en kindjes van vrienden, ... Zoveel volk op zo'n klein plekje maar o zo leuk! Al die kindjes die aan je broek hangen, al die kinderhandjes, al die onderzoekende oogjes, al die brede glimlachjes, ... En toen ik mijn fototoestel uithaalde, was het helemaal voor elkaar! Iedereen poseerde gretig voor de foto en met hoe meer op elkaar gepropt, hoe beter! Ik vond een trucje: na elke foto liet ik het schermpje tonen en iedereen begon te lachen, te giechelen, te babbelen en opnieuw te poseren. Wat een belevenis! Ook onze uitgedeelde chocolaatjes vonden een weg tot in Kusawo! Ieder kindje kreeg een klein stukje en wij zagen hoe gelukkig ze waren...

Ons dessert, de Ugandian pancakes, werd ons deze keer niet voorgeschoteld: deze mochten we op traditionele wijze zelf maken. Iedereen kwam kijken hoe wij de kleine, zoete banaantjes pelden en pletten, hoe we met bloem de bananen tot een deeg kneedden en hoe we de deeg daarna met een flesje (de afrikaanse deegrol) en een bekertje (de afrikaanse vormpjesmaker) in mooie rondjes sneden om ze daarna onder een afdakje in een grote zwartgeblakerde pan te bakken in een laagje olie. Niet alleen de Kusowanen hadden ogen te kort om naar ons te kijken, ook wij wilden wel 100 ogen om alles van de Kusowanen te kunnen zien! Maar die pancakes: die smaakten verrukkelijk! We proberen het zeker nog een keer in ons dakappartement!

Opeens was er een rokkenverkoper en stonden Marieke en ik stomverbaasd met twee Afrikaanse rokken en een paar teenslippers in onze handen. Wat zou die dag nog allemaal brengen! Waw! Kennismaking met Jack Fruit, een nieuwe vrucht maar zo lekker en zoet! Opnieuw veel kinderhandjes en gezwaai naar iedereen: we leken wel de koning en de koningin! :p Bezoekje aan de plaatselijke markt: wat een sfeer! Het is onmogelijk om die te beschrijven! En toch doe ik het! :p Afrikaanse muziek door boxen, overal fruit en groentjes, gerookte en geroosterde vis, slippers, bloem, rijst, kleren, naaisters, pater nosters, blikken, potten, brood, fietsentaxi's, mechaniciens, beddenmakers, houtbewerkers, bloemenverkoopsters, ... Het liet een enorme indruk op me na! Ik kan er maar niet over zwijgen!

Onze dag Kusawo eindige een uurtje geleden, na afgezet te zijn geweest door een minibusje. Maar in mijn hoofd zie ik nog alle kleurrijke beelden en plaatjes, reuk ik nog alle geuren, beleef ik alles nog eens opnieuw en ik besef: dit laat me niet meer los! Afrika omarmt me, omhelst me! Ik word er een beetje filosofisch van! :D

En je gelooft het of niet maar op de radio, hier in het internetcafe, speelt het liedje "Oh happy day"! Als dat mijn gevoel niet bevestigt!

Heel veel liefs van een gelukkige Lien! x