Hoi hoi!
Ik schrijf jullie met nog wat slapertjes in mijn ogen na mijn eerste nachtdiensten in Virika Hospital. Het was lastig, maar het geeft wel voldoening om toch wat meer bevallingen - en vooral normale bevallingen te kunnen doen. En helemaal zelfstandig, van de eerste centimeters tot de bevalling tot het hechten tot de placenta en de nazorg: ik ben er toch wel een ietsiepietsie trots op! ;)
Dinsdag mocht ik ook als prive-vroedvrouw optreden voor 1 van de vroedvrouwen die moest bevallen. Ik was een beetje nerveus, want tenslotte ligt er toch veel in je handen. Maar het was voor niets nodig. Ik maakte kleine wandelingetjes, speelde gitaar voor haar en haar baby, masseerde haar rug om de pijn wat te verminderen, maakte thee, was gewoon bij haar en enkele uren later lag de baby in mijn handen! Een traantje van geluk liep toch over mijn wang hoor! En zo'n mooi babytje: ze noemen me nu al haar 'auntie'... Het is nog even wachten op de naam maar als ik de andere vroedvrouwen mag geloven, zou het wel eens goed kunnen dat het kleine meisje naar mij wordt genoemd: bloos bloos! :) De volgende dag mocht er geen foto ontbreken en dus ging fotograaf mzungu op pad om kiekjes te maken van de kleine meid en iedereen die op de foto wou. En dat waren er een heel pak: ik heb meer dan 50 foto's! In de namiddag mochten mama en dochter al naar huis en ook ik mocht mee met het escortteam. Mijn taak: de kleine meid dragen. Ik was echt in de wolken en bleef nog een hele tijd bij Jennifer - de vroedvrouw - om vanalles in gereedheid te brengen.
Donderdag ging ik op pad met Sr. Priscilla om 'health education' in enkele scholen te gaan geven. Na een tocht van 2u30 door een prachtige omgeving, kwamen we aan in de eerste middelbare school. Ik dacht dat heel de school op me zat te wachten, maar bleek dat het enkel het eerste en tweede middelbaar was... Er waren zeker 500 studenten... Kun je het je voorstellen dat ik voor deze grote groep - buiten onder een dennenboom - mijn zegje moest doen? Voor deze keer speelde mijn 'mzungu-zijn' in mijn voordeel en luisterden de studenten heel aandachtig - ook al kan ik niet geloven dat mijn stem tot de achterste rijen reikte... We babbelden over ongeplande zwangerschappen, de puberteit, HIV/AIDS en lieten de studenten ook zelf wat suggesties geven om een volgende keer dieper op in te gaan. En zo liep het ook op de volgende vier scholen (ook twee basisscholen). Het was heel interessant. Ik leerde meer over de manier van denken van jongeren over reproductieve geneeskunde, hoe een school er in Uganda uitziet, hoe men hier lesgeeft, ... Ik probeer dit zeker en vast meer te doen!
Vorige week zaterdag dan ben ik naar een workshop geweest over ondervoeding en over kinderen die worden blootgesteld aan HIV. Het was een initiatief van 'Strides', een project die strijdt voor de reproductieve gezondheidszorg en in het bijzonder voor de overlevingskansen van moeder en kind. Helemaal mijn ding dus! Ook dit keer werd ik heel wat kennis bijgebracht en ik zou me heel graag wat meer in verdiepen, want het is toch wel 1 van de belangrijkste doodsoorzaken van kinderen onder de 5 jaar in ontwikkelingslanden. Ook Sr. Priscilla ziet het helemaal zitten dat ik vanaf nu de focus wat meer leg op workshops en outreach - ook al blijf ik op Maternity werken. Ik ben benieuwd wat de volgende weken zullen brengen! :)
Ondertussen ben ik steeds meer aangepast aan het Oegandese leven - ook al blijft het toch wel moeilijk om soms een hele week zonder water of elektriciteit te zitten... Hopen dat het met de komst van het regenseizoen wat mindert! Ik ben vorige week zaterdag zelfs al eens uitgeweest en zondag stond een bezoek aan het paleis van de Tooro Koning op de agenda. Het zicht was betoverend, ook al was het min of meer bewolkt en van de binnenkant van het paleis hebben we eigenlijk heel weinig gezien...
Morgen trek ik er voor 4 dagen tussenuit naar Lake Albert - op de grens met Congo. Ik kijk er echt naar uit! Als ik de reisgids en de reacties van enkele reizigers mag geloven, dan is het echt de moeite waard! Ik zal me tussen de hoogste bergen en de diepste meren wanen: meer hierover volgende keer! En ook de andere Belgische studenten zijn op komst: ik verlang al!
Zo, jullie zijn weer wat meer geupdated! Tot snel!
Heel veel liefs,
Lien x
