Een maand is alweer voorbij!

Hoj!

Hier ben ik weer! Een maand is al voorbij: wat gaat de tijd snel! Het wordt steeds moeilijker om een gaatje vrij te maken in onze agenda en een uitstapje te plannen naar het internetcafe... We worden overspoeld door uitstapjes, drukke werkplanning, uitnodigingen, ... Maar dat alles maakt het des te leuker om hier voor 200 procent te zijn!

Ondertussen verblijven we alweer 2 weken in de antenatal clinic waar het ook hard werken is maar waar het anderzijds ook heel onstpannend is. Elke ochtend start onze werkdag met een gebed, twee liedjes en een preek over je geloof en vertrouwen in god. Een bijna-mis dus... Maar het is eigenlijk wel leuk om de dag met het zingen te beginnen!
Van palperen en het luisteren naar de baby met Pinard hebben we nu wel echt ons vak gemaakt: er waren dagen van meer dan 200 vrouwen! Stel je dat eens voor in Belgie! Ongelooflijk!
Ook over het vaccineren van kinderen hoeven we ons geen zorgen meer te maken. Op 1 dag vaccineerde ik 75 kinderen en op den duur begin je wel wat sterretjes te zien van al die spuiten, ampulles en gehuil. Het was soms echt een heus schrei-orkest! Gelukkig was hun verdriet heel snel over: het is dan ook maar een klein prikje! :)
Drie keer ging ik al mee op 'outreach': vaccineren van baby's in de dorpjes rond Kampala. Das echt leuk! Kindjes als fruit in een weegschaal, een bankje buiten op straat, een koelbox voor onze vaccins en een box van unicef met spuiten en vaccinatiekaarten en een mzungu in een verpleegsterpakje. Kun je al raden dat mensen af en toe eens piepen, ook al hebben ze geen baby op hun arm? Die indrukken zijn soms echt hilarisch: een koe met enorme horens die plots voor je neus staat, een reclamevrachtwagen met DE oorverdovende hit van Oeganda die voorbijraast, een fiets volgeladen met matokebananen en zoveel meer! Soms vergeet ik even dat ik eigenlijk moet werken... Oeps!

Zaterdag shopdag en dus trokken wij vorig weekend naar Kampala Town om onze Oegandeze vriend Emma een bezoekje te brengen in zijn shop. Uiteindelijk bleek dat hij vooral mannenkledij te koop stelde dus brachten we een bezoekje aan zijn buurvrouw en zus. Resultaat: een kleedje, een bestelling voor een kleermakers-kleedje en een afrikaans stofje. Daarna hand in hand met z'n drieen in het drukste gedeelte van Kampala: toch wel heel lachwekkend en tegelijkertijd helemaal niet zo handig in de smalle steegjes. Maar Emma bracht ons naar typische Afrikaanse shopjes waar ik dan ook niet kon weerstaan aan de overvloed van kettingetjes, oorringetjes, ... Souveniertjes: here I come! :)

Diezelfde avond namen we nog de bus naar Jinja, zo'n 90 km verderop waar we in een gezellig hotel blijven overnachten en een heus saladebord kregen voorgeschoteld! Heerlijk!
Na een beetje lawaaierige nacht was het echt onstpannen toen we 'the source of the River Nile' bereikten, een bootje namen, wat rondwandelden in de natuur, naar de watervallen gingen kijken, een echt vissersbootje namen en 's avonds voldaan terug in ons bed kropen! Ons weekend was opnieuw helemaal geslaagd!

Deze week kwam Sister Janet bij ons eten: avondje spaghetti, een ruiker bloemen van haar kant, een doos chocolaatjes van onze kant en heeeel veel gebabbel! Het leek ook wel een eeuwigheid dat we elkaar nog gezien hadden.

Woensdag gingen we naar de film met twee Oegandezen: een beetje romantisch maar gelukkig niet te! :) En ook het toeval kwam ons die avondje een bezoekje brengen: Evelien, de Hollandse van de Ssese Islands, ging die avond ook naar dezelfde film. Wel leuk om elkaar nog eens terug te zien!

En vandaag is het vrijdag, opnieuw staat het weekend voor de deur en wel eentje met een Oegandeze trouw in onze planning! Ik ben eens benieuwd! Volgens iedere Oegandees moet je zo'n ceremonie gewoon eens meegemaakt hebben dus dat laten we dan ook niet aan onze neus voorbijgaan. De klerenkwestie blijft voorlopig nog een vraagteken maar morgenochtend wordt het kleedjesjacht. Hopelijk met resultaat! Ik vertel jullie er later alles over!

Volgende week is onze laatste weekin Kampala want zondag vertrekken we naar Ibanda, onze tweede stageplaats. Ik kijk eigenlijk wel uit naar opnieuw een avontuur en wat ons daar zal te wachten staan en langs de andere kant: Kampala voelt ondertussen wel echt al vertrouwd aan dat het toch weer even wennen zal zijn bij de nonnetjes van Ibanda!

Zo, dat was opnieuw mijn relaas! Bedankt voor de vele reacties, mailtjes, ... Ik zette ook een paar nieuwe fotootjes op de blog maar het gaat hier echt slakketraag (30 minuten voor 5 foto's...) en als je maar een uurtje hebt... Maar de foto's, die komen er zeker! Beloofd!

Heel veel liefs! x