Hoi hoi!
Waarschijnlijk is dit mijn laatste berichtje vanuit ons Belgenland want morgen vertrek ik! Reiskriebels maken zich meester, ontdekkingen staan op me te wachten en ook het afscheid loert om de hoek. Mijn torenhoge trekrugzak van 23 kg staat klaar en ook een sportzak vol medisch materiaal staat op het vliegtuig te wachten. Net niet teveel kilo's om het vliegtuig op te mogen en net genoeg gerief om die 2 maanden Oeganda door te komen. Het was geen gemakkelijke opgave maar het is me gelukt en ik mag dus morgen het vliegtuig op om 10u40. Na een tussenstop in Rwanda (Kigali), komen we aan in Entebbe om 21u40. Een reis van 11 uren. Mijn reisgidsen zitten ongeduldig te wachten om op het vliegtuig gelezen te worden en ook mijn ipod is helemaal opgeladen om me 11 uur te vergezellen met muziek. Het wordt een spannend uitkijken naar Oeganda vanuit de lucht, om even later met beide voeten op Oegandese bodem te treden! Ik kijk er alvast heel erg naar uit!
Ik probeer jullie zo snel mogelijk op de hoogte te brengen van het Afrikaanse ritme en mijn Oegandese avonturen!
Tot dan! x
P.S. Bedankt aan iedereen voor de mooie wensen en geschenkjes! Foto's van het kleine maar gezellige afscheidsfeestje vindt je op de link hiernaast!
"Ooit, die dag komt ooit!' Met deze zin sloot ik vorig jaar mijn blog af. Nu, een jaar later, sta ik op punt om opnieuw te vertrekken naar Oeganda. Het wordt een Afrikaans verhaal die heel wat herinneringen zal ophalen maar die tegelijkertijd ook een nieuw, spannend avontuur met zich meebrengt. Lees en geniet mee!
maandag 31 augustus 2009
zaterdag 22 augustus 2009
Nog 9 dagen!
Nog 9 dagen! Nog 9 dagen en het grote avontuur begint!
Ikzelf kan het nog steeds niet geloven. Het lijkt zo onwerkelijk! Zo lang heb ik hier naar verlangd, zo lang heb ik hierover gedroomd, zoveel verhalen heb ik gehoord en over 9 dagen mag ik het allemaal zelf van dichtbij meemaken! Als ik geen gelukzak ben!!
Ik startte vanmorgen met mijn malariapillen. Nog een teken dat het steeds dichterbij komt. En ook de voorbereidingen worden steeds concreter. Het medisch materiaal staat al klaar, onze EHBO-set wacht ongeduldig op vertrek samen met de spulletjes voor de Oegandezen, mijn lijstje met benodigheden staat roodgloeiend en telkens ik een kruisje mag zetten op dat lijstje, kan ik het niet laten om even te glimlachen. Het echte valiezenwerk begint wel pas donderdag. Eerst heb ik nog mijn laatste herexamen af te werken. Een beetje stress in vergelijking met de gezonde spanning die ik voor Oeganda voel!
Oeganda... Waarschijnlijk een land dat voor jullie totaal onbekend is, net zoals dat het nu nog voor mij is. Ook al heb ik er heel wat over gelezen, ik zal er toch heeel veel (zo niet alles) te ontdekken hebben! De eerste 6 weken blijven we in de hoofdstad Kampala om het Rubaga Hospital onveilig te maken. Waarschijnlijk zullen we daar vooral op het verloskwartier tewerk gesteld worden. Daarna trekken we iets meer naar het Westen, naar Ibanda. Een kleiner stadje, een brousse-hospitaaltje. Daar slapen we bij de nonnetjes en zullen we ook, naast het verloskwartier, raadplegingen doen. Info geven aan de zwangere vrouwen, prenatale consultaties, baby's wegen en opvolgen, vaccinaties toedienen, ... Helemaal het vroedvrouwwerk dus! :)
En nu is het tijd om nog even door te blokken!
Je hoort nog van me!
Doei! x
Ikzelf kan het nog steeds niet geloven. Het lijkt zo onwerkelijk! Zo lang heb ik hier naar verlangd, zo lang heb ik hierover gedroomd, zoveel verhalen heb ik gehoord en over 9 dagen mag ik het allemaal zelf van dichtbij meemaken! Als ik geen gelukzak ben!!
Ik startte vanmorgen met mijn malariapillen. Nog een teken dat het steeds dichterbij komt. En ook de voorbereidingen worden steeds concreter. Het medisch materiaal staat al klaar, onze EHBO-set wacht ongeduldig op vertrek samen met de spulletjes voor de Oegandezen, mijn lijstje met benodigheden staat roodgloeiend en telkens ik een kruisje mag zetten op dat lijstje, kan ik het niet laten om even te glimlachen. Het echte valiezenwerk begint wel pas donderdag. Eerst heb ik nog mijn laatste herexamen af te werken. Een beetje stress in vergelijking met de gezonde spanning die ik voor Oeganda voel!
Oeganda... Waarschijnlijk een land dat voor jullie totaal onbekend is, net zoals dat het nu nog voor mij is. Ook al heb ik er heel wat over gelezen, ik zal er toch heeel veel (zo niet alles) te ontdekken hebben! De eerste 6 weken blijven we in de hoofdstad Kampala om het Rubaga Hospital onveilig te maken. Waarschijnlijk zullen we daar vooral op het verloskwartier tewerk gesteld worden. Daarna trekken we iets meer naar het Westen, naar Ibanda. Een kleiner stadje, een brousse-hospitaaltje. Daar slapen we bij de nonnetjes en zullen we ook, naast het verloskwartier, raadplegingen doen. Info geven aan de zwangere vrouwen, prenatale consultaties, baby's wegen en opvolgen, vaccinaties toedienen, ... Helemaal het vroedvrouwwerk dus! :)
En nu is het tijd om nog even door te blokken!
Je hoort nog van me!
Doei! x
maandag 27 juli 2009
Welkom!
Hallo!
Mijn eerste bericht: het is al bijna even spannend als de voorbereiding voor de komende 'reis'! Er moeten nog heel wat dingen worden geregeld maar die droom, die komt steeds een stukje dichterbij! Nog een grote maand en wij, marieke en ik, zitten op het vliegtuig richting Kampala, Oeganda.
Ik hou jullie zeker en vast op de hoogte!
Tot dan! x
Mijn eerste bericht: het is al bijna even spannend als de voorbereiding voor de komende 'reis'! Er moeten nog heel wat dingen worden geregeld maar die droom, die komt steeds een stukje dichterbij! Nog een grote maand en wij, marieke en ik, zitten op het vliegtuig richting Kampala, Oeganda.
Ik hou jullie zeker en vast op de hoogte!
Tot dan! x
Abonneren op:
Posts (Atom)