Ooit, die dag komt ooit! Ooit wilde ik terugkeren naar Oeganda. Die dag van ooit is in stroomversnelling de dag van vandaag geworden. Ik vertrek eind januari voor 6 maand naar "de parel van Afrika".
Opnieuw ervaar ik hetzelfde gevoel, dezelfde reiskriebels als toen ik voor het eerst naar Oeganda vertrok. Gisteren boekte ik mijn vlucht, vorige week werd mijn stagecontract ondertekend. Alles wordt stapje voor stapje gevormd, heel bewust en met een stralende glimlach, ook al gluurt het afscheid steeds dichter om de hoek...
Ik hou jullie vast en zeker op de hoogte!
Liefs,
Lien x
dinsdag 7 december 2010
zaterdag 7 november 2009
Webale njo Uganda!
Ons Oeganda verhaal zit erop...
Maar het was een mooi verhaal, meer zelfs, het was een prachtig verhaal! Het was een verhaal vol intense ervaringen met het Afrikaanse continent.
De eerste nerveuze stapjes op Oegandese bodem na een lange vlucht.
De eerste kennismaking met Rubaga Hospital en Sister Janet.
Een enthousiaste open mond-van-verbazing bij onze eerste aanblik van Kampala.
De harde realiteit van de Labour ward.
De ontlading en vreugde na mijn eerste Oegandese bevalling.
Het warme contact met de vroedvrouwen.
De grote steun van het thuisfront.
Het onstpannende en prachtige weekend naar de Ssese Islands.
Een spannende eerste keer op een boda-boda.
De huwelijksaanzoeken op straat.
De source of the river Nile en haar watervallen.
Steeds meer bevallingen en nog meer harde realiteit.
Terug een beetje meer ademruimte tijdens het palperen en ausculteren in de antenatal clinic.
De immense bomen van het tropisch regenwoud in Mpanga Forest Reserve.
Het sfeervolle en onvergetelijke oegandees trouwfeest.
De 7-uur durende reis over hobbel-de-bobbelwegen naar het rustieke Ibanda.
Het echte Afrika in Ibanda Hospital en omgeving met massa's mzungu-roepende kinderen.
De vele pathologieën in het serene ziekenhuisje.
Kleddernatte bushwalk en gamedrive in Lake Mburo National Park.
Een prachtig weekend savanne, kratermeren en wildlife in Queen Elisabeth National Park.
Afscheid van Ibanda en de zusters.
'Welcome back' in Kampala.
Een drukte van jewelste op de Labour Ward en bevallen aan de lopende band.
Een beetje uitbollen.
Relaxen in Entebbe met een prachtig zicht op het Victoria meer.
Roodhuiden alom...
Een beetje pijn in het hart om Oeganda achter ons te laten.
Totaal verrast door het hartelijke verwelkomingscomité in Zaventem.
Met andere woorden: een verhaal om nooit meer te vergeten!
Dankjewel Oeganda! Webale njo! Ik draag je in mijn hart en weet dat ik ooit naar je Afrikaanse schoonheid terugkeer! Ooit, die dag komt ooit! Tot ziens!
Maar het was een mooi verhaal, meer zelfs, het was een prachtig verhaal! Het was een verhaal vol intense ervaringen met het Afrikaanse continent.
De eerste nerveuze stapjes op Oegandese bodem na een lange vlucht.
De eerste kennismaking met Rubaga Hospital en Sister Janet.
Een enthousiaste open mond-van-verbazing bij onze eerste aanblik van Kampala.
De harde realiteit van de Labour ward.
De ontlading en vreugde na mijn eerste Oegandese bevalling.
Het warme contact met de vroedvrouwen.
De grote steun van het thuisfront.
Het onstpannende en prachtige weekend naar de Ssese Islands.
Een spannende eerste keer op een boda-boda.
De huwelijksaanzoeken op straat.
De source of the river Nile en haar watervallen.
Steeds meer bevallingen en nog meer harde realiteit.
Terug een beetje meer ademruimte tijdens het palperen en ausculteren in de antenatal clinic.
De immense bomen van het tropisch regenwoud in Mpanga Forest Reserve.
Het sfeervolle en onvergetelijke oegandees trouwfeest.
De 7-uur durende reis over hobbel-de-bobbelwegen naar het rustieke Ibanda.
Het echte Afrika in Ibanda Hospital en omgeving met massa's mzungu-roepende kinderen.
De vele pathologieën in het serene ziekenhuisje.
Kleddernatte bushwalk en gamedrive in Lake Mburo National Park.
Een prachtig weekend savanne, kratermeren en wildlife in Queen Elisabeth National Park.
Afscheid van Ibanda en de zusters.
'Welcome back' in Kampala.
Een drukte van jewelste op de Labour Ward en bevallen aan de lopende band.
Een beetje uitbollen.
Relaxen in Entebbe met een prachtig zicht op het Victoria meer.
Roodhuiden alom...
Een beetje pijn in het hart om Oeganda achter ons te laten.
Totaal verrast door het hartelijke verwelkomingscomité in Zaventem.
Met andere woorden: een verhaal om nooit meer te vergeten!
Dankjewel Oeganda! Webale njo! Ik draag je in mijn hart en weet dat ik ooit naar je Afrikaanse schoonheid terugkeer! Ooit, die dag komt ooit! Tot ziens!
zaterdag 31 oktober 2009
Ons Oegandees stageverhaal zit erop...
Een vreemd gevoel besluipt me als ik die woorden typ: het betekent ook bijna het einde van ons oeganda-verhaal. Maar tegelijkertijd voelt het ook aan als een opluchting: nu kunnen we ten volle genieten van onze laatste daagjes Oeganda en dat zullen we zeker en vast doen! Plannen werden al gesmeden om de laatste dagen Oeganda op te vullen: even onthaasten voor we terug terecht komen in de jachtigheid van Belgie, even nog genieten van elke afrikaanse geur, elke afrikaanse kleur die we op onze weg tegenkomen en vooral nog eens voor de extra 200 procent leven en beleven!
De laatste dagen stage waren superdruk en dus konden we nog een hele resem bevallingen aan ons lijstje toevoegen! En ook van de pathologieen bleven we niet gespaard: een albinokindje ( heel vreemd!) en een hermafrodietbaby ( nog vreemder!) staan toch wel boven op mijn lijstje van eigenaardigste bevallingen... Gelukkig waren er ook heel wat gelukkige bevallingen en konden we heel wat kroeshaartjes op de wereld zetten! Lang leve de babyboom in Oeganda!
De tijd kort in dus ik zal maar vlug nog wat gaan genieten!
Over 6 dagen ben ik terug: bijna niet te geloven!
Tot heel snel! Veel liefs, Lien x
De laatste dagen stage waren superdruk en dus konden we nog een hele resem bevallingen aan ons lijstje toevoegen! En ook van de pathologieen bleven we niet gespaard: een albinokindje ( heel vreemd!) en een hermafrodietbaby ( nog vreemder!) staan toch wel boven op mijn lijstje van eigenaardigste bevallingen... Gelukkig waren er ook heel wat gelukkige bevallingen en konden we heel wat kroeshaartjes op de wereld zetten! Lang leve de babyboom in Oeganda!
De tijd kort in dus ik zal maar vlug nog wat gaan genieten!
Over 6 dagen ben ik terug: bijna niet te geloven!
Tot heel snel! Veel liefs, Lien x
dinsdag 27 oktober 2009
Back to reality
Hoj!
Neus verstopt, veel gebouwen en weinig groen, vervuilde lucht, veel lawaai: het werd al snel duidelijk dat we terug in Kampala vertoeven. En toch voelt het ook terug heel vertrouwd aan: een beetje als thuiskomen in een vreemd land. Het was een blij weerzien met de vroedvrouwen van Rubage Hospital, gisteren op onze terug-eerste-stagedag op labour ward. Er werd honderduit verteld en natuurlijk ook honderduit bevallen! Amai, wat een hoog tempo van bevallingen. Het leek wel of ik het allemaal een beetje vergeten was door naar het rustigere Ibanda te gaan. Maar geen nood, je wordt er heel snel terug ingerold!
Onze laatste dagen in Ibanda waren echt genieten van alles rondom ons heen. We bezochten Queen Elisabeth Nationaal Park, 1 van de hoogtepunten van ons twee-maanden-oeganda-reizen. Alleen al op de doorreis keken we onze ogen uit: theeplantages, bananenplantages, bergen, meren, hutjes, heel veel verschillende mensen, ... En dan plots, uit het niets: savanne met daarachter het prachtige Rwenzorigebergte (met toppen van meer dan 5000 meter!). Echt indrukwekkend! In de namiddag deden we een boottrip op de Kazinga channel waarbij we heel wat dierenvan dichtbij konden bewonderen: buffels, nijlpaarden, krokodillen, olifanten, waterbokken, pelikanen, visarenden, ... Een heuse varieteit aan dieren! Ook de tweede dag stonden we helemaal versteld van de pracht en praal van de natuur: spectaculaire kratermeren, prachtige bergen, open savanne met opnieuw heel wat dieren. Het rijtje van bijvoegelijke naamwoorden kan ik blijven aanvullen! Ja, ik ben onder de indruk! :) En bovenal heb ik er heel erg van genoten!
Zondagmorgen, net voor ons afscheid, bezochten we het weeshuis van Ibanda. We zetten nog maar 1 stap door de poort of we werden al tegemoet gerend door wel 20 kleuters en peuters en allemaal wilden ze opgepakt worden! Het was fantastisch: al die kleintjes om je heen, samen spelen, samen ravotten, zien hoe het weeshuis in elkaar zit, alle peuters op een potje, alle baby's aan de papfles, ... Ik wou dat we er al eerder eens een voet hadden binnen gezet!
Na onze visite, was het tijd om Ibanda in te ruilen voor Kampala: een lange en lastige rit met heel veel wachten en geduldig zijn. Maar ook dat is Afrika en ook hier leer je van genieten!
Heel veel liefs en tot snel!
Lien x
Neus verstopt, veel gebouwen en weinig groen, vervuilde lucht, veel lawaai: het werd al snel duidelijk dat we terug in Kampala vertoeven. En toch voelt het ook terug heel vertrouwd aan: een beetje als thuiskomen in een vreemd land. Het was een blij weerzien met de vroedvrouwen van Rubage Hospital, gisteren op onze terug-eerste-stagedag op labour ward. Er werd honderduit verteld en natuurlijk ook honderduit bevallen! Amai, wat een hoog tempo van bevallingen. Het leek wel of ik het allemaal een beetje vergeten was door naar het rustigere Ibanda te gaan. Maar geen nood, je wordt er heel snel terug ingerold!
Onze laatste dagen in Ibanda waren echt genieten van alles rondom ons heen. We bezochten Queen Elisabeth Nationaal Park, 1 van de hoogtepunten van ons twee-maanden-oeganda-reizen. Alleen al op de doorreis keken we onze ogen uit: theeplantages, bananenplantages, bergen, meren, hutjes, heel veel verschillende mensen, ... En dan plots, uit het niets: savanne met daarachter het prachtige Rwenzorigebergte (met toppen van meer dan 5000 meter!). Echt indrukwekkend! In de namiddag deden we een boottrip op de Kazinga channel waarbij we heel wat dierenvan dichtbij konden bewonderen: buffels, nijlpaarden, krokodillen, olifanten, waterbokken, pelikanen, visarenden, ... Een heuse varieteit aan dieren! Ook de tweede dag stonden we helemaal versteld van de pracht en praal van de natuur: spectaculaire kratermeren, prachtige bergen, open savanne met opnieuw heel wat dieren. Het rijtje van bijvoegelijke naamwoorden kan ik blijven aanvullen! Ja, ik ben onder de indruk! :) En bovenal heb ik er heel erg van genoten!
Zondagmorgen, net voor ons afscheid, bezochten we het weeshuis van Ibanda. We zetten nog maar 1 stap door de poort of we werden al tegemoet gerend door wel 20 kleuters en peuters en allemaal wilden ze opgepakt worden! Het was fantastisch: al die kleintjes om je heen, samen spelen, samen ravotten, zien hoe het weeshuis in elkaar zit, alle peuters op een potje, alle baby's aan de papfles, ... Ik wou dat we er al eerder eens een voet hadden binnen gezet!
Na onze visite, was het tijd om Ibanda in te ruilen voor Kampala: een lange en lastige rit met heel veel wachten en geduldig zijn. Maar ook dat is Afrika en ook hier leer je van genieten!
Heel veel liefs en tot snel!
Lien x
woensdag 21 oktober 2009
Ibanda
Hallo!
Een tijdje geleden maar hier ben ik terug: het internet is hier niet altijd even gemakkelijk bereikbaar! Ondertussen schrijf ik niet meer vanuit Kampala maar vanuit het prachtige Ibanda dat 7 uren reizen-over-hobbelige-wegen verderop ligt.
Ibanda, een provinciestadje midden in het groen, met zicht op de bergen, zonder uitlaatgassen, roodoranje aardewegen, kleine winkeltjes met veel leuke souvenirtjes, heel vriendelijke mensen, veel spelende kinderen, ... Het echte Afrika vind je hier helemaal terug! Het is volop genieten! We logeren - tegen alle verwachtingen in- niet in het klooster bij de nonnetjes maar in het 'visitorshouse', een heel groot en mooi huis met een tuintje. Het meeste van onze tijd leven we buiten om te koken, af te wassen, te eten, de was te doen, te kuieren, te genieten van de natuur, ... Het valt ook op dat mensen hier nog helemaal niet gewoon zijn een 'mzungu' te zien: staren, aan onze huid komen, zwaaien en er was zelf iemand die begon te schreeuwen van de schrik...
We arriveerden zondag in de vooravond in een helse regenbui in Ibanda Hospital en werden onmiddellijk heel gastvrij ontvangen bij de nonnetjes: thee, koekjes, banaantjes, ... Dat thuisgevoel kwam al heel snel naar boven! Ondertussen zijn er alweer bijna 2 weken voorbij. Twee weken stage in combinatie met een prachtig weekend in het Lake Mburo Nationaal Park. De stage zelf is een immens verschil met Rubaga Hospital in Kampala: heel weinig vrouwen, heel veel pathologische situaties, veel te weinig middelen, ... Het is soms echt schrijnend om te zien hoe een baby of een vrouw ligt te verkommeren gewoon omdat het ziekenhuis de middelen niet heeft om die mensen te behandelen... Gelukkig konden we een beetje gerief en geld vrijmaken om hier af te geven en ze staan allemaal vol verbazing naar al het nieuws te kijken!
In het weekend genoten we van een uitstap naar Lake Mburo Nationaal Park. Nu weten we wel heeeel zeker dat het regenseizoen is! We planden zondag in de vroege ochtend een 'bushwalk': met een gids door de natuur stappen op zoek naar de prachtige dieren die Afrika rijk is. Al heel gauw begon het te regenen en het stopte niet meer. Veel dieren hebben we dus niet gezien want ook die zitten liever hoog en droog. Gelukkig klaarde het in de middag op en konden we met de jeep toch nog heel wat zebra's, impala's, okapi's, everzwijne, aapjes, ... bewonderen. Waw, wat kan de natuur mooi zijn!! En ook al regent het veel, de zon komt altijd terug!
Volgend weekend gaan we naar een ander nationaal park en hopen om nog veel meer moois te zien van Oeganda, vooraleer we onze terugtocht aanvatten naar Belgie. Ik probeer jullie op de hoogte te houden!
Heel veel liefs,
Lien x
In het weekend genoten we van een uitstap naar Lake Mburo Nationaal Park. Nu weten we wel heeeel zeker dat het regenseizoen is! We planden zondag in de vroege ochtend een 'bushwalk': met een gids door de natuur stappen op zoek naar de prachtige dieren die Afrika rijk is. Al heel gauw begon het te regenen en het stopte niet meer. Veel dieren hebben we dus niet gezien want ook die zitten liever hoog en droog. Gelukkig klaarde het in de middag op en konden we met de jeep toch nog heel wat zebra's, impala's, okapi's, everzwijne, aapjes, ... bewonderen. Waw, wat kan de natuur mooi zijn!! En ook al regent het veel, de zon komt altijd terug!
Volgend weekend gaan we naar een ander nationaal park en hopen om nog veel meer moois te zien van Oeganda, vooraleer we onze terugtocht aanvatten naar Belgie. Ik probeer jullie op de hoogte te houden!
Heel veel liefs,
Lien x
dinsdag 6 oktober 2009
2 mzungu's op een oegandees trouwfeest!
Waw, van trouwen kennen ze hier alles in Oeganda! Zaterdag was dan ook een unieke ervaring! Smorgens slenterden we nog de straten af in Kampala op zoek naar de 'Ugandan marriage' dresscode en smiddags stonden we met ons shopresultaat helemaal netjes ingepakt op het trouwfeest. Voor ons een groot feest, voor de Oegandezen blijkbaar een klein feestje... De familie van de bruidegom woonde een heel eind van Kampala, waardoor er niet veel familie kon afzakken naar de 'wedding'. Dit belette echter niet dat er echt wel gefeest werd! Het begon met het lint doorknippen, op de witte loper met rozenblaadjes werd het koppel verwelkomd, enorme speeches van iedereen die maar iets wou zeggen, een persoonlijke verwelkoming voor de twee eregasten-mzungu's (het schaamrood stond toch een beetje op onze wangen...), een echt afrikaanse buffet voor iedere gast, een optredentje van de zussen van de bruid, terug speeches, de enorme wel 5-verdiepen hoge trouwtaart aansnijden, uitdelen van de stukjes taart, kadootjestijd inclusief dikke knuffel voor bruid en bruidegom en dansen! Ik denk niet dat ik dit nog snel zal vergeten. Het klopt: zoiets moet je gewoon je eens meegemaakt worden!
Zondag trokken we terug een beetje natuur in om onze vervuilde longen uit Kampala terug helemaal te verfrissen! En het was helemaal verkwikkend in het reusachtige regenwoud van Mpanga Forest Reserve! De stilte van de natuur geeft ons beiden zo'n rust: vogelgefluit, aapjesgeroep, krekelgetsjirp, blaadjesgeruis en vooral het groene loof en de dikke stammen van de prachtige bomen, struiken, ... Een mens heeft soms niet veel nodig om te genieten!
En deze week genieten we nog 200 procent van onze laatste daagjes Kampala! En van onze vroedvrouwmomenten in Rubaga Hospital!
Heel veel liefs,
Naiga Lien x
P.S. Er staan terug enkele fotootjes op: van ons bezoekje in Jinja en van de labour ward in Rubage Hospital! Kijk en geniet ook even mee! ;)
Zondag trokken we terug een beetje natuur in om onze vervuilde longen uit Kampala terug helemaal te verfrissen! En het was helemaal verkwikkend in het reusachtige regenwoud van Mpanga Forest Reserve! De stilte van de natuur geeft ons beiden zo'n rust: vogelgefluit, aapjesgeroep, krekelgetsjirp, blaadjesgeruis en vooral het groene loof en de dikke stammen van de prachtige bomen, struiken, ... Een mens heeft soms niet veel nodig om te genieten!
En deze week genieten we nog 200 procent van onze laatste daagjes Kampala! En van onze vroedvrouwmomenten in Rubaga Hospital!
Heel veel liefs,
Naiga Lien x
P.S. Er staan terug enkele fotootjes op: van ons bezoekje in Jinja en van de labour ward in Rubage Hospital! Kijk en geniet ook even mee! ;)
vrijdag 2 oktober 2009
Een maand is alweer voorbij!
Hoj!
Hier ben ik weer! Een maand is al voorbij: wat gaat de tijd snel! Het wordt steeds moeilijker om een gaatje vrij te maken in onze agenda en een uitstapje te plannen naar het internetcafe... We worden overspoeld door uitstapjes, drukke werkplanning, uitnodigingen, ... Maar dat alles maakt het des te leuker om hier voor 200 procent te zijn!
Ondertussen verblijven we alweer 2 weken in de antenatal clinic waar het ook hard werken is maar waar het anderzijds ook heel onstpannend is. Elke ochtend start onze werkdag met een gebed, twee liedjes en een preek over je geloof en vertrouwen in god. Een bijna-mis dus... Maar het is eigenlijk wel leuk om de dag met het zingen te beginnen!
Van palperen en het luisteren naar de baby met Pinard hebben we nu wel echt ons vak gemaakt: er waren dagen van meer dan 200 vrouwen! Stel je dat eens voor in Belgie! Ongelooflijk!
Ook over het vaccineren van kinderen hoeven we ons geen zorgen meer te maken. Op 1 dag vaccineerde ik 75 kinderen en op den duur begin je wel wat sterretjes te zien van al die spuiten, ampulles en gehuil. Het was soms echt een heus schrei-orkest! Gelukkig was hun verdriet heel snel over: het is dan ook maar een klein prikje! :)
Drie keer ging ik al mee op 'outreach': vaccineren van baby's in de dorpjes rond Kampala. Das echt leuk! Kindjes als fruit in een weegschaal, een bankje buiten op straat, een koelbox voor onze vaccins en een box van unicef met spuiten en vaccinatiekaarten en een mzungu in een verpleegsterpakje. Kun je al raden dat mensen af en toe eens piepen, ook al hebben ze geen baby op hun arm? Die indrukken zijn soms echt hilarisch: een koe met enorme horens die plots voor je neus staat, een reclamevrachtwagen met DE oorverdovende hit van Oeganda die voorbijraast, een fiets volgeladen met matokebananen en zoveel meer! Soms vergeet ik even dat ik eigenlijk moet werken... Oeps!
Zaterdag shopdag en dus trokken wij vorig weekend naar Kampala Town om onze Oegandeze vriend Emma een bezoekje te brengen in zijn shop. Uiteindelijk bleek dat hij vooral mannenkledij te koop stelde dus brachten we een bezoekje aan zijn buurvrouw en zus. Resultaat: een kleedje, een bestelling voor een kleermakers-kleedje en een afrikaans stofje. Daarna hand in hand met z'n drieen in het drukste gedeelte van Kampala: toch wel heel lachwekkend en tegelijkertijd helemaal niet zo handig in de smalle steegjes. Maar Emma bracht ons naar typische Afrikaanse shopjes waar ik dan ook niet kon weerstaan aan de overvloed van kettingetjes, oorringetjes, ... Souveniertjes: here I come! :)
Diezelfde avond namen we nog de bus naar Jinja, zo'n 90 km verderop waar we in een gezellig hotel blijven overnachten en een heus saladebord kregen voorgeschoteld! Heerlijk!
Na een beetje lawaaierige nacht was het echt onstpannen toen we 'the source of the River Nile' bereikten, een bootje namen, wat rondwandelden in de natuur, naar de watervallen gingen kijken, een echt vissersbootje namen en 's avonds voldaan terug in ons bed kropen! Ons weekend was opnieuw helemaal geslaagd!
Deze week kwam Sister Janet bij ons eten: avondje spaghetti, een ruiker bloemen van haar kant, een doos chocolaatjes van onze kant en heeeel veel gebabbel! Het leek ook wel een eeuwigheid dat we elkaar nog gezien hadden.
Woensdag gingen we naar de film met twee Oegandezen: een beetje romantisch maar gelukkig niet te! :) En ook het toeval kwam ons die avondje een bezoekje brengen: Evelien, de Hollandse van de Ssese Islands, ging die avond ook naar dezelfde film. Wel leuk om elkaar nog eens terug te zien!
En vandaag is het vrijdag, opnieuw staat het weekend voor de deur en wel eentje met een Oegandeze trouw in onze planning! Ik ben eens benieuwd! Volgens iedere Oegandees moet je zo'n ceremonie gewoon eens meegemaakt hebben dus dat laten we dan ook niet aan onze neus voorbijgaan. De klerenkwestie blijft voorlopig nog een vraagteken maar morgenochtend wordt het kleedjesjacht. Hopelijk met resultaat! Ik vertel jullie er later alles over!
Volgende week is onze laatste weekin Kampala want zondag vertrekken we naar Ibanda, onze tweede stageplaats. Ik kijk eigenlijk wel uit naar opnieuw een avontuur en wat ons daar zal te wachten staan en langs de andere kant: Kampala voelt ondertussen wel echt al vertrouwd aan dat het toch weer even wennen zal zijn bij de nonnetjes van Ibanda!
Zo, dat was opnieuw mijn relaas! Bedankt voor de vele reacties, mailtjes, ... Ik zette ook een paar nieuwe fotootjes op de blog maar het gaat hier echt slakketraag (30 minuten voor 5 foto's...) en als je maar een uurtje hebt... Maar de foto's, die komen er zeker! Beloofd!
Heel veel liefs! x
Hier ben ik weer! Een maand is al voorbij: wat gaat de tijd snel! Het wordt steeds moeilijker om een gaatje vrij te maken in onze agenda en een uitstapje te plannen naar het internetcafe... We worden overspoeld door uitstapjes, drukke werkplanning, uitnodigingen, ... Maar dat alles maakt het des te leuker om hier voor 200 procent te zijn!
Ondertussen verblijven we alweer 2 weken in de antenatal clinic waar het ook hard werken is maar waar het anderzijds ook heel onstpannend is. Elke ochtend start onze werkdag met een gebed, twee liedjes en een preek over je geloof en vertrouwen in god. Een bijna-mis dus... Maar het is eigenlijk wel leuk om de dag met het zingen te beginnen!
Van palperen en het luisteren naar de baby met Pinard hebben we nu wel echt ons vak gemaakt: er waren dagen van meer dan 200 vrouwen! Stel je dat eens voor in Belgie! Ongelooflijk!
Ook over het vaccineren van kinderen hoeven we ons geen zorgen meer te maken. Op 1 dag vaccineerde ik 75 kinderen en op den duur begin je wel wat sterretjes te zien van al die spuiten, ampulles en gehuil. Het was soms echt een heus schrei-orkest! Gelukkig was hun verdriet heel snel over: het is dan ook maar een klein prikje! :)
Drie keer ging ik al mee op 'outreach': vaccineren van baby's in de dorpjes rond Kampala. Das echt leuk! Kindjes als fruit in een weegschaal, een bankje buiten op straat, een koelbox voor onze vaccins en een box van unicef met spuiten en vaccinatiekaarten en een mzungu in een verpleegsterpakje. Kun je al raden dat mensen af en toe eens piepen, ook al hebben ze geen baby op hun arm? Die indrukken zijn soms echt hilarisch: een koe met enorme horens die plots voor je neus staat, een reclamevrachtwagen met DE oorverdovende hit van Oeganda die voorbijraast, een fiets volgeladen met matokebananen en zoveel meer! Soms vergeet ik even dat ik eigenlijk moet werken... Oeps!
Zaterdag shopdag en dus trokken wij vorig weekend naar Kampala Town om onze Oegandeze vriend Emma een bezoekje te brengen in zijn shop. Uiteindelijk bleek dat hij vooral mannenkledij te koop stelde dus brachten we een bezoekje aan zijn buurvrouw en zus. Resultaat: een kleedje, een bestelling voor een kleermakers-kleedje en een afrikaans stofje. Daarna hand in hand met z'n drieen in het drukste gedeelte van Kampala: toch wel heel lachwekkend en tegelijkertijd helemaal niet zo handig in de smalle steegjes. Maar Emma bracht ons naar typische Afrikaanse shopjes waar ik dan ook niet kon weerstaan aan de overvloed van kettingetjes, oorringetjes, ... Souveniertjes: here I come! :)
Diezelfde avond namen we nog de bus naar Jinja, zo'n 90 km verderop waar we in een gezellig hotel blijven overnachten en een heus saladebord kregen voorgeschoteld! Heerlijk!
Na een beetje lawaaierige nacht was het echt onstpannen toen we 'the source of the River Nile' bereikten, een bootje namen, wat rondwandelden in de natuur, naar de watervallen gingen kijken, een echt vissersbootje namen en 's avonds voldaan terug in ons bed kropen! Ons weekend was opnieuw helemaal geslaagd!
Deze week kwam Sister Janet bij ons eten: avondje spaghetti, een ruiker bloemen van haar kant, een doos chocolaatjes van onze kant en heeeel veel gebabbel! Het leek ook wel een eeuwigheid dat we elkaar nog gezien hadden.
Woensdag gingen we naar de film met twee Oegandezen: een beetje romantisch maar gelukkig niet te! :) En ook het toeval kwam ons die avondje een bezoekje brengen: Evelien, de Hollandse van de Ssese Islands, ging die avond ook naar dezelfde film. Wel leuk om elkaar nog eens terug te zien!
En vandaag is het vrijdag, opnieuw staat het weekend voor de deur en wel eentje met een Oegandeze trouw in onze planning! Ik ben eens benieuwd! Volgens iedere Oegandees moet je zo'n ceremonie gewoon eens meegemaakt hebben dus dat laten we dan ook niet aan onze neus voorbijgaan. De klerenkwestie blijft voorlopig nog een vraagteken maar morgenochtend wordt het kleedjesjacht. Hopelijk met resultaat! Ik vertel jullie er later alles over!
Volgende week is onze laatste weekin Kampala want zondag vertrekken we naar Ibanda, onze tweede stageplaats. Ik kijk eigenlijk wel uit naar opnieuw een avontuur en wat ons daar zal te wachten staan en langs de andere kant: Kampala voelt ondertussen wel echt al vertrouwd aan dat het toch weer even wennen zal zijn bij de nonnetjes van Ibanda!
Zo, dat was opnieuw mijn relaas! Bedankt voor de vele reacties, mailtjes, ... Ik zette ook een paar nieuwe fotootjes op de blog maar het gaat hier echt slakketraag (30 minuten voor 5 foto's...) en als je maar een uurtje hebt... Maar de foto's, die komen er zeker! Beloofd!
Heel veel liefs! x
Abonneren op:
Posts (Atom)